وارثان دائمی ‌ترانه‌خوانی برای تیتراژ‌ها

از سویی ذائقه مردم و استقبال آنها از صدای یک خواننده و از طرفی دیگر، شناختی که تهیه‌کنندگان از خواننده‌ها داشتند، باعث به وجود آمدن دو قطب متضاد از هم شد که بعدها از هر دوی آنها با عنوان مافیا نام برده شد.

این‌که مافیا در این میان وجود داشته یا نداشته است تا همین امروز نیز موضوع بحث‌برانگیز غالب رسانه‌ها و موضوع گفت‌وگوهای نه‌چندان دوستانه خواننده‌ها با آنها بوده به کنار، مساله‌ای که بیش از هر چیزی مورد اهمیت واقع شده، این است که خواننده در ویترین تیتراژهای تکراری به یک بلندگوی تبلیغاتی برای خودش تبدیل شد.

استقبال مردم از صداهای تقلیدی خوانندگان مقلد، موجب دعوت صاحبان این صداها به اجراهای هر چه بیشتر در رسانه عمومی شد و بعضا به جایی رسید که رابطه علت و معلولی به وجود آمد. تا جایی که اگر نام یک کارگردان و تیم او می‌آمد حتما از خواننده بخصوصی برای تیتراژ یاد می‌شد. (این روند همچنان مشاهده می‌شود) این مقوله همچنان نیز بر سر تیتراژخوانی مجموعه‌های تلویزیونی سایه دارد. بحث مافیا که گاهی مانند یک موج پیش می‌آید و به تندی پس می‌کشد، نشات گرفته از همین موضوع است، اما به واقع هیچ‌یک از خواننده‌ها که از همین تیتراژخوانی‌ها به شهرت دست یافتند، توان بالایی برای پذیرش این موضوع نداشته و گاه تصور می‌کنند مشهور متولد شده‌اند و هر گونه مافیا و باندبازی و... را کتمان می‌کنند.

ناگفته پیداست بسیاری از خواننده‌های مشهور امروز، تیتراژخوان‌های دیروز بودند که به یمن حضورشان در جعبه جادویی توانسته‌اند سری داشته باشند و سودایی! اما خود هرگز چنین چیزی را نخواهند پذیرفت.

با یک نگاه اجمالی و حساب سرانگشتی می‌توان مجموعه‌هایی را دید که صداهایی به کرات تکراری دارند و فقط در مضمون ترانه‌هاست که با هم تفاوت دارند، وگرنه به دلیل ملودی‌ها و صدای تکراری خواننده در وهله اول به نظر می‌رسد ‌در این میان شاید اگر ترانه به داد تیتراژ نرسد باید عطای آن تیتراژ را به لقایش بخشید.

برخلاف آنچه بعضی به آن معتقدند، معمولا ترانه‌های تیتراژها نقطه قوت سریال‌ها به شمار می‌رود. ترانه‌‌سرایانی که سرودن غالب ترانه‌های این تیتراژها را به عهده دارند، با تسلط و اشراف کامل به موضوع و داستان سریال به سرودن اقدام می‌کنند و خوشبختانه افراد حرفه‌ای و معروفی در این زمینه فعالیت می‌کنند که این عرصه نیز به این دلیل به مافیای ناخواسته تبدیل شده است. خوشبختانه تهیه‌کنندگان و شاید هم آهنگسازان هنوز یادشان نرفته است یک ترانه خوب می‌تواند در ایران مخاطبان بسیاری را با خود همسو و همراه کند، چراکه مردم ایران بیش از هر عنصر دیگری با کلام یک اثر ارتباط برقرار می‌کنند.

مقوله دیگری که می‌توان در این مبحث به آن اشاره کرد، فروختن تیتراژها به ناخواننده‌هایی است که نه نامی دارند و نه نشانی، اما به صرف هزینه‌هایی که می‌کنند، گزینه اول بسیاری از تیتراژهای تلویزیونی می‌شوند.

لی‌لا رضایی